Koty syberyjskie

Kot syberyjski jest kotem półdługowłosym, muskularnym i silnym, średniej wielkości. Kocury zdecydowanie są większe od kotek. Kotki ważą 3,5 - 5 kg , waga kocurów dochodzi do 7 - 8 kg. Dojrzałość fizyczną osiąga w wieku 3 - 4 lat. Koty syberyjskie są rasą powstałą naturalnie na terenach byłego Związku Radzieckiego. Koty syberyjskie wyróżniają się spośród innych kotów mocną, zwartą, proporcjonalną budową, grubszymi łapami, szeroką głową z dobrze rozwiniętymi policzkami i charakterystycznym jedynie dla tej rasy - słabym podbródkiem („delikatnie cofniętym”). W standardzie dopuszcza się niemal wszystkie odmiany barwne prócz : czekoladowego, płowego, liliowego i cynamonowego. Koty tej rasy są wspaniałymi towarzyszami, łączą w sobie ciekawość świata, wdzięk i inteligencję. Są bardzo sprytne i śmiałe, czują nieodpartą chęć bycia tam, gdzie coś się dzieje i towarzyszą człowiekowi w przeróżnych pracach domowych. Są wspaniałymi przyjacielami, żyją życiem rodziny, a nie tylko własnym. Mają temperament i silny charakter, ale nie są nadpobudliwe, natarczywe czy głośne. Syberyjczyki są niezwykle towarzyskie i nadzwyczaj kontaktowe, szybko zawierają przyjaźń z ludźmi i innymi udomowionymi zwierzętami. Ich futro nie wymaga szczególnej pielęgnacji , wystarczy raz na jakiś czas wyczesać zwierzę  - czynność ta jednak jest szczególnie ważna w okresie linienia.

Głowa jest średniej wielkości, z wydatnymi policzkami i mocnymi kośćmi policzkowymi o zaokrąglonej linii podbródka. Mocne czoło lekko wypukłe, harmonizuje z kształtem głowy.

Nos jest długi i lekko wypukły, ale bez zagłębienia u nasady.

Oczy są duże, lekko owalne, lekko skośnie ustawione i szeroko rozstawione. Barwa oczu powinna być jednolita i najczęściej bywa zielona lub bursztynowa. Bardziej ceniona jest barwa zielona.

Uszy powinny być lekko pochylone ku przodowi, lekko wypukłe i szeroko rozstawione uszy są średniej wielkości. Wierzchołki uszu powinny być zaokrąglone i często zakończone są pędzelkami dłuższych włosów.

Szata Kot syberyjski posiada futro typowe dla wszystkich kotów leśnych. Półdługie włosy okrywowe są mocne i delikatnie przylegają do ciała. Podszycie gęste i miękkie dodaje kotu puszystości i miękkości w dotyku. Takie futro umożliwia tym kotom przebywanie w zimnym, ostrym klimacie. Charakterystyczne dla tej rasy są puchate "portki" na tylnych łapkach, obfity "śliniak" na piersi i gęsto owłosiony długi ogon. Na karku i barkach futro futro może być trochę krótsze, ale na grzbiecie jest dłuższe i gęściejsze. Futro chroni je przed niekorzystnymi warunkami klimatycznymi. Zimą jest gęściejsze i dłuższe, latem staje się dużo krótsze.

Ogon jest długi, zaokrąglony na końcu, w formie bogato owłosionej kity, nie linieje latem. Włosy na ogonie powinny układać się równomiernie w tak zwaną "szczotke do kurzu".

Kończyny Tułów jest wydłużony, a tylne kończyny nieco dłuższe od przednich. Średniej długości, silne z dużymi łapami i charakterystycznymi kępkami włosów pomiędzy palcami, chroniące łapki przed śniegiem i wilgocią.



Źródła:
SIB PORTAL - Portal Kotów Syberyjskich
miesięcznik KOT nr 5(9) maj 2006